برادر خاطرت هست؟

عروج خورشید

birjandnews — Sun, 20 Dec 2009 07:29:18 GMT

          تمامي جنگل
                            برجنازه خورشيد
                                                   نماز مي خواند
          ولي ز خيل درختان
          - به رغم باور باد -
          در اين نماز جماعت
          يکي به سجده نخواهد نهاد
                                            سر بر خاک!

...................................................................................................................

"انـا للــه و انا الیـــه راجـعــون"
آیت الله حسینعلی منتظری بزرگترین اسوه حمایت از آزادی مخالف و دفاع از حقوق بشر ما را تنها گذاشت و به بام حجله خورشید عروج کرد. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

...................................................................................................................

معامله دو مرد قوی

birjandnews — Sun, 20 Dec 2009 06:52:18 GMT

ظاهراً اصرار بر بی توجهی به لیاقت افراد در تصدی مسئولیت ها، پاکسازی مدیریت های کشور از منتقدین سیاسی و افراد بی طرف، اعطای سمت اجرایی به دوستان به پاس قدردانی از زحمات ایشان در دوران انتخابات، عدم توجه به سوابق و شواهد بی کفایتی و ناتوانی نزدیکان و... که جزو اصول بنیادین سیاست اداره کشور در دولت محمود احمدی نژاد است در دوره مسئولیت دوست قدیمی او علی سعیدلو در سازمان ورزش، به این مجموعه نیز رسوخ کرده است. در آخرین مورد آن ساعتی پیش حاج حسین رضازاده که هنوز هم کسی از علت اصلی کناره گیری مشکوک او از المپیک 2008 پکن به صورت رسمی مطلع نشده است و چند روز قبل نیز به دلیل استفاده اعضای تیم ملی ایران از مواد نیروزا برای همیشه از مربیگری در رشته وزنه برداری محروم شده بود، به سمت سرپرست جدید فدراسیون وزنه برداری منصوب شد. فقط کافیست کسی یکی دوبار مصاحبه های تلویزیونی سرپرست جدید فدراسیون وزنه برداری را دیده باشد تا با اطلاع از سطح سواد و میزان توانمندی او بتواند به خوبی سرنوشت و آینده فوق تاریک این رشته ورزشی را با حضور وی در راس مدیریت آن پیش بینی کند.
البته از یاد نبریم که علت این انتصاب را باید در جای دیگری جستجو کرد. حسین رضازاده جزو معدود ورزشکاران ایرانی بود که در انتخابات ریاست جمهوری دهم از نامزدی محمود احمدی نژاد حمایت کرد و به عنوان رییس افتخاری کمیته ورزشکاران ستاد انتخاباتی این فرد مشغول به کار بود. او که با داشتن رکورد جهانی فوق سنگین به قویترین مرد جهان مشهور شده بود، در روزهای پایانی انتخابات ریاست جمهوری خرداد 88 در اظهارنظری جالب دکتر محمود احمدی نژاد نامزد مورد علاقه اش را قویترین مرد دنیا در عرصه سیاست نامیده بود!!! به نظر می رسد انتصاب او به عنوان سرپرست فدراسیون وزنه برداری درست سه روز پس از آنکه فدراسیون جهانی او را برای همیشه از مربیگری در ورزش محروم کرده بود، به نوعی اعاده حیثیت و دلجویی از قویترین مرد جهان به وسیله دولت قویترین مرد سیاسی جهان است. چرا که دکتر یک عادت خوب دارد. او هرگز هوادارانش را فراموش نمی کند و حاضر است هر بهایی را بابت این قدرشناسی بپردازد. حتی اگر بهای آن نابودی ورزش ایران باشد...

(توضیح عکس: حسین رضازاده در میتینگ تبلیغاتی محمود احمدی نژاد در تهران)

در همین رابطه:

حسین رضا زاده: احمدی نژاد قویترین مرد جهان در عرصه سیاست است

لغو محروميت مادام‌العمر حسین رضازاده به دستور احمدی نژاد

...................................................................................................................

برای مطالعه بیشتر:

... پایان قهرمان پوشالی

درسی که سعیدلو نیاموخت

پریشانی های روی نیمکت

birjandnews — Sat, 19 Dec 2009 16:08:18 GMT

کاش می شد بعضی وقت ها به راحتی دل کند.
کاش می شد بعضی وقت ها تقدیر را پذیرفت.
کاش می شد بعضی وقت ها نه گفت.
کاش می شد بعضی وقت ها حرف هایی برای نگفتن داشت.
...
فقط بعضی وقت ها و نه همیشه،
کاش می شد...
به همین سادگی...

...................................................................................................................

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد... (علی شریعتی)

حسرت هاي دوران مدرسه

birjandnews — Fri, 18 Dec 2009 16:17:18 GMT

دوران دبستانم در يک مدرسه غيرانتفاعي و دوران راهنمايي و دبيرستانم در يک مرکز استعدادهاي درخشان گذشت. بايد اعتراف کنم که بهترين و پاک ترين خاطرات زندگي ام مال همان دوران است. دوران تکرار نشدني بچه مدرسه اي بودن. به صف ايستادن. شعار هفته و... آن زمان خيلي خوشحال بودم که به يک مدرسه عادي نمي روم. خوشحال بودم که برگزيده ام مثلاً. آن زمان مدرسه ما فقط رشته رياضي داشت و من هم که عاشق ادبيات و روزنامه نگاري و سياست بودم نتوانستم در رشته مورد علاقه ام تحصيل کنم. خيلي دوست داشتم از آن مدرسه بروم و علوم انساني بخوانم جاي ديگري. ولي فکر مي کردم افت دارد به يک مدرسه عادي بروم. بچه بودم خوب. تازه دل کندن از دوستان را مگر مي شد تحمل کرد. اين شد که همان جا ماندم. درس خواندم. دانشگاه رفتم. براي خودم مهندس شدم. طراحي کردم. ساختم... ولي هميشه دلم پي آن حسرت هميشگي بود. دنبال علاقه نوجواني. ادبيات نخواندم، روزنامه نگاري نخواندم، سياست نخواندم، اما شعر گفتم و به شب شعر رفتم. مقاله نوشتم، سردبير شدم و روزنامه اي را به تعطيلي کشاندم. دنبال سياست رفتم و عضو شوراي مرکزي يک حزب دهن پرکن شدم، رييس جوانان ستاد فلان نامزد. فعاليت اجتماعي کردم. تشکل غير دولتي داشتم و... از همان دوران مدرسه رفتم پي اين کارها. خيلي ها مخالف بودند. مي گفتند ول کن. توي خانواده مخصوصاً. با همه اين ها پشيمان نيستم. اصلاً مگر مي شود پشيمان بشوي که رفته اي دنبال عشقت. امروز که وارد جامعه شده ام ولي حسرت مي خورم که چرا به يک مدرسه عادي نرفته بودم. دوستانم، هم دوره اي هايم همه دکتر و مهندس شده اند. همه تحصيل کرده اند. استاد دانشگاه يا کارمنداني عاليرتبه. در سراسر ايران و جهان. با خيلي هايشان هنوز در ارتباطم و دوستاني صميمي. حتي آن ها که پي علم ترک وطن کرده اند. گفتم امروز پشيمانم ولي نه از اين بايت که مهندس شدم و در علوم انساني درس نخواندم. که هرچه مي شد با مدرک ژورناليسم يا علوم سياسي به دست آورد بي آنکه درس آکادميک بخوانم به آن دست يافته ام. شايد بيشتر از لياقتم. در مرام سياسي که به آن معتقد بودم همه کاري کردم و به همه جا رسيدم. هر دغدغه اي داشتم نوشتم و در نشريه اي و يا در فضاي مجازي خودم منتشر کردم. حسرتم از نرفتن به مدرسه عادي بابت چيز ديگري است. شايد به نظر خنده دار باشد ولي واقعيت دارد. اين همه دوست تحصيلکرده و با نام و نشان آزارم مي دهد. ترکيب يک دست دوستان دوران مدرسه اذيتم مي کند امروز. امروز که بزرگ شده ام. در جامعه وقتي دارم زندگي مي کنم خيلي وقت ها دلم مي خواهد يک دوست بقال داشته باشم. يک دوست صافکار، يک مکانيک، يک آرايشگر، يک نظامي، يک دلال، يک نانوا، حتي يک سپور شهرداري... البته دوستي از جنس دوستان دوران مدرسه. دوران يک رنگي و صداقت. آن ها که هيچ وقت هيچ جا نمي شود مانندشان را پيدا کرد. حسرت مي خورم که در دوران مدرسه چکيده اي از جامعه را نتوانستم تجربه کنم. ميان دوستان نخبه و درس خوان از خانواده هايي فرهنگي و تقريباً مرفه که نمونه کاملي از جامعه ام برايم ارائه نمي کردند. مدرسه نتوانست خوب مرا با جامعه آشنا کند. از اين حسرت مي خورم فقط...

...................................................................................................................

پي نوشت ۱: اين روزها از تمام داشته هاي مادي و معنوي ام در اين دنياي بزرگ يک نيمکت آبي رنگ در يک پارک سوت و کور گوشه اي از اين شهر سنگين را بيشتر از همه چيز دوست مي دارم. نيمکتي که درست روبروي پنجره خانه يک دوست نيمه راه است. پياده روي هاي شبانه و نيمکتي که انگار همه مي دانند مال من است. هميشه براي من خالي مي ماند تا ساعتي رويش بنشينم، سيگاري روشن کنم و به دريغ هاي گذشته ام فکر کنم. چقدر خوب است اين شب هايي که از هميشه تنهاترم. آرامش آن نيمکت را بسيار دوست دارم. در اين شب هايي که تازه علي لهراسبي را پيدا کرده ام و با ترانه هايش به زندگي سردم ادامه مي دهم. واي که چقدر سيگار مي چسبد در اين هواي گرفته و سرد. سيگار ديگري بده امشب خرابم و...

پی نوشت ۲: باورم نمی شود کسی که به عنوان نماینده رسمی ایران در اجلاس جهانی کپنهاگ شرکت کرده است چنین حرفی زده باشد. آقای رییس چرا واقعیت را انکار می کنی؟ آخرین اظهارنظر شگفت انگیز محمود احمدی نژاد را اینجا را بخوانید.

... پایان قهرمان پوشالی

birjandnews — Thu, 17 Dec 2009 10:08:18 GMT

غلامرضا تختی از آن جهت در فرهنگ و خاطره مردم ایران جاودانه شد که جزیی از آنان بود. با خنده هایشان می خندید و با گریه هایشان می گریست. آزاد مردی و آزاد زیستی اش او را جهان پهلوان مردم کرد. ماندگار کرد. همیشگی کرد. از آن جهت ابدی شد که مردم اسطوره اش کردند. نه به خاطر یکی دو مدال طلا که به دست آوردنش فقط کمی زور می خواهد و تمرین. مردم اسطوره اش کردند و پایش ایستادند به خاطر فتوت و استغنایش. به پاس مردمی بودن و به یاد بزرگواری اش؛ و کسی که مردم بلندش کنند البته هیچ وقت زمین نمی خورد.
مردم اما اگر نخواهند کسی را بزرگ یاد کنند هیچ زمان بزرگی نصیب او نمی شود. در این سال ها خیلی ها خواستند از حسین رضازاده یک تختی جدید بسازند، یک ورژن نو. اما این ایده به واقع سرابی بیش نبود. سرابی بیش نبود چون مردم خوب راه خود را می شناسند. برای مردم شاید بتوان خیلی چیزها را جعل کرد اما هیچ وقت نمی شود اسطوره جعل کرد. پهلوان جعل کرد و به خوردشان داد. پوریای ولی و تختی پوشالی ساخت. این منطق لایتغیر جوامع متمدن است.
و میراث این دو خود گواه روشن از مدعاست. تختی وقتی که از دنیای قهرمانی رفت هیچ چیزی نداشت. هیچ چیزی نگذاشت. از او فقط یک خاطره ماند برای همیشه. خاطره پهلوانی و جوانمردی و انسانیت. خاطره مردانگی و مردم داری و صداقت. تازه وقتی زمین خورد و مدالی نیاورد جاودانه تر شد و محبوب تر... و همین خاطره برای همیشه نامش را در قلب مردمش زنده نگاه خواهد داشت. این روزها ظاهراً حسین رضازاده هم رفتنی است. گفته می شود بعد از افتضاح دوپینگ و نتایج ضعیف تیم ملی برای همیشه از مربیگری هم محروم خواهد شد. برای رضا زاده خیلی چیزها می ماند. پول زیاد، نشان ملی، جوایز بنگاه های ملکی دوبی، ماکسیما، نمایندگی سایپا، مواهب حمایت از دولت و... وضعش توپ است. اما آیا یادی، خاطره ای و نشانی به نیکی از او خواهد ماند. راستی چند سال دیگر چه کسی او را می شناسد؟ نامش را چه کسی خواهد آورد؟ حالا اگر بنشیند و با خودش دو دوتا چهارتا کند حسرت خواهد خورد که چرا راه تختی را انتخاب نکرد؟ چرا نخواست قهرمان دل های مردم باشد... افسوس که دیگر فرصت جبرانی برای حاج حسین نیست...

در همین رابطه: محرومیت مادام العمر حسین رضازاده از مربیگری تیم ملی

...................................................................................................................

پی نوشت 1: قهرمان رشید استاندار خراسان جنوبی اخیراً بخشنامه ای در ارتباط با ممنوعیت استفاده از خودروهای دولتی در ساعات غیر اداری و نیز تخلیه خانه های سازمانی از سوی مدیران دستگاههای اجرایی استان صادر کرده است. واقعاً اگر چنین بخشنامه ای به درستی اجرا شود اقدام بسیار پسندیده و قابل تقدیری است. باید برای این شجاعت و دقت نظر به آقای استاندار تبریک گفت.

پی نوشت 2: تیم ملی فوتبال ایران در رده بندی دسامبر 2009 فیفا یک رده دیگر سقوط کرد و به رتبه شصت و چهارم دنیا و ششم آسیا سقوط کرد. بد نیست یک بار دیگر آقا بله را بخوانید.

پی نوشت 3: محسن ترکی تنها داور اهل خراسان جنوبی در سطح اول فوتبال ایران این روزها از بعضی مسائل فوتبال دلخور است. می گویند دیگر سوت نخواهد زد. اینجا را کلیک کنید تا بیشتر از این مشکل باخبر شوید.

و دوباره محرم...

birjandnews — Wed, 16 Dec 2009 20:30:18 GMT

در قبايل عرب همواره جنگ بود، اما مكه "زمين حرام" بود و ماه هاي رجب، ذيقعده، ذي الحجه و محرم "زمان حرام"، يعني كه در آن جنگ حرام است. دو قبيله كه با هم مي جنگيدند، تا وارد ماه حرام مي شدند، جنگ را موقتاً تعطيل مي كردند، اما براي آن كه اعلام كنند كه در حال جنگند و اين آرامش از سازش نيست، ماه محرم رسيده است و چون بگذرد، جنگ ادامه خواهد يافت، سنت بود كه بر قبه ي خيمه ي فرمانده قبيله، پرچم سرخي برمي افراشتند تا دوستان، دشمنان و مردم همه بدانند كه جنگ پايان نيافته است. آن ها كه به كربلا مي روند، مي بينند كه جنگ با پيروزي يزيد پايان گرفته و بر صحنه جنگ آرامش مرگ سايه افكنده است. اما مي بينند كه بر قبه آرامگاه حسين (ع) پرچم سرخي در اهتزاز است. بگذار اين "سال هاي حرام" بگذرد!...
(معلم شهيد دکتر علي شريعتي)

...................................................................................................................

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ و َابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ و َابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ...

وقتی آقای ابراهیمی 4 تا کم می آورد!!!

birjandnews — Tue, 15 Dec 2009 12:54:18 GMT

دستگیری 204 نفر از 200 نفر!
نواندیش- بدون شرح:

ایسنا: فرمانده انتظامی تهران بزرگ از دستگیری 204 تن در جریان تجمعات روز 16 آذر ماه خبر داد. سردار رجب‌زاده در رابطه با آمار دستگیری‌های پلیس در روز «16 آذر ماه» اظهار كرد: ماموران پلیس در روز 16 آذر 165 مرد و 39 زن را دستگیر كردند كه افراد دستگیر شده به مراجع قضایی معرفی و وضعیت آنها در دست بررسی قرار دارد. وی ادامه داد: در روز 16 آذر حدود 2 هزار نفر به صورت پراكنده در اطراف دانشگاه تهران، خیابان‌های انقلاب، چهارراه ولیعصر(عج) و خیابان تقاطع خیابان ولیعصر(عج) با خیابان بزرگمهر حضور یافتند كه با توجه به گسترش واحدهای پلیس به این افراد هیچگونه اجازه تجمع داده نشد.

ایلنا: ابراهیمی نماینده مجلس (بیرجند) و رییس مرکز رسیدگی به امور مساجد: در روز 13 آبان پیش از 1500 نفر نبودند و در 16 آذر نیز بیش از 200 نفر هم نشدند.

منبع: سایت نواندیش کلیک کنید

...................................................................................................................

پی نوشت: در سال جاری بسیاری از دوستانم به قول معروف قاطی مرغ ها شده اند و مزدوج بی آنکه دعوتی از ما کنند و شیرینی و شامی نصیب ما شود. آخرین آن ها هم آقا مهدی عزیز است که ظاهراً شب عید غدیر یواشکی کارهایی کرده است. نمی دانم چه کسی این رسم عقد کوچولو و خاموش را گذاشته است ولی امیدوارم هرکسی بوده در دنیا و آخرت روسیاه شود!!!
ولی جدای از شوخی مهدی جان از صمیم قلب به تو و همسرت تبریک می گویم. با آرزوی یک زندگی سالم و خوشبخت و موفق. علی یارت

به خاطر یک مشت باقالی*

birjandnews — Tue, 15 Dec 2009 07:34:18 GMT

چند سال پیش با یکی از دوستان که دستی در ترجمه و نوشتن دارد درباره ممیزی کتاب صحبت می کردم. او از سیاست های چندگانه و غیر منطقی وزارت ارشاد می نالید و تعریف می کرد کتابی را برای ممیزی به ارشاد برده است و یکی از اصلاحات مورد نظر آن مجموعه تغییر کلمه "شراب قرمز" به "شیر قرمز" بوده است. با خنده می گفت برای آنکه کتاب مجوز چاپ بگیرد زیربار این تغییر رفته است، اما آن ممیز ارشاد به این موضوع فکر نکرده است که اصلاْ شیر قرمز نمی شود!!! حالا همین شده است حکایت تبلیغات برنج دانه بلند ایرانی در رسانه ضرغامی. بگذارید کمی بیشتر به این موضوع بپردازیم:
چند ماه پیش انتشار خبر آلودگی بیولوژیکی برنج های وارداتی از دو کشور هسته ای هند و پاکستان در کنار اعتراضات دامنه دار نمایندگان استان های شمالی به واردات بی رویه این اقلام و آسیب جدی کشاورزان داخلی از این بابت، موجب شد تا صداوسیما ضمن انعکاس خبر آلودگی این برنج ها تبلیغات مربوط به برنج های خارجی (از قبیل محسن، تبرک، طوبی و...) را نیز از آیتم پیام های بازرگانی خود حذف کند. اقدامی که هم از جهت نگاه سلامت محور و هم از جهت کمک به تولید ملی مثبت و در عین حال سازنده بود. اما دیری نپایید که با فشارهای وارده از سوی واردکنندگان برنج های خارجی که از قدرت نفوذ بسیار بالایی برخوردارند، بحث آلودگی این محصولات به نوعی دوستانه رتق و فتق شد و برخی نهادهای نظارتی که پیشتر این موضوع را تایید و گزارش کرده بودند مجبور به سکوت یا بعضاً تکذیب آن شدند. با این حال جو ایجاد شده در جامعه و شک مردم به سلامت این برنج ها (که آلودگی آن ها به مواد شیمیایی و آرسنیک به هیچ عنوان قابل کتمان نیست) هنوز امکان بازگشت تبلیغات آن ها به تلویزیون را نمی داد و از این روی دست اندرکاران رسانه ملی و شرکت های وارد کننده تصمیم گرفتند با ترفندی جدید، به دروغ برنج های وارداتی را با نام برنج طارم ایرانی به مردم معرفی کنند. در روزهای اخیر بیشترین میزان این تبلیغات متعلق به شرکت بازرگانی واردات برنج محسن است. این شرکت (که گفته می شود وابسته به سپاه پاسداران می باشد) در تبلیغات جدید خود برنج های وارداتی را با عنوان برنج دانه بلند طارم ایرانی معرفی می نماید. ظاهراْ با این اقدام تمامی مشکلات به نوعی حل شده است جز یک مورد. تنها مشکل باقی مانده این جاست که همه می دانند برنج طارم ایرانی اصلاً دانه بلند نیست.... همه جز صداوسیما که حتی در این مورد هم مردم را نادان فرض کرده است. آیا آش آنقدر شور نشده است که صدای خان دربیاید؟

* به خاطر یک مشت باقالی یکی از شعارهای تبلیغاتی شرکت برنج محسن است

...................................................................................................................

در همین رابطه:

انداختن برنج مسموم هندي به نام برنج ايراني توسط شركت محسن

برنج‌هاي خارجي كه ايراني معرفي مي‌شوند!

شبهه در ایرانی بودن برنج محسن

برنج محسن = برنج فریدونکنار

اعتراض نماینده مردم آمل به تبلیغات خلاف واقع برنج محسن در صداوسیما

تبلیغ برنج‌های سمی در رسانه ملی

تغییر ذایقه مردم به برنج دانه بلند اشتباه است

وجود آرسنيک و سرب در برنج وارداتي

اسامی ۱۳ برنج وارداتی آلوده به آرسنیک و سرب اعلام شد

معضلی به بلندی دانه های برنج محسن

و هزاران موضوع دیگر در اینترنت که می توانید سرچ کنید...

"منطق ماشین دودی"

birjandnews — Sun, 13 Dec 2009 20:40:18 GMT

يکي از دوستان ما که مرد نکته سنجي است يک تعبير بسيار لطيف داشت که اسمش را گذاشته بود "منطق ماشين دودي". مي گفتيم منطق ماشين دودي چيست؟ مي گفت: من يک درسي را از قديم آموخته ام و جامعه را روي منطق ماشين دودي مي شناسم. وقتي بچه بودم، منزلمان در حضرت عبدالعظيم بود و آن وقت ها قطار راه آهن به صورت امروز نبود و فقط همين قطار تهران–شاه عبدالعظيم بود. من مي ديدم که وقتي قطار در ايستگاه ايستاده بود، بچه ها دورش جمع مي شوند و آن را تماشا مي کنند و به زبان حال مي گويند: ببين چه موجود عجيبي است!! معلوم بود يک احترام و عظمتي براي آن قائل هستند. تا قطار ايستاده بود، با يک نظر تعظيم و تکريم و احترام و اعجاب به او نگاه مي کردند تا کم کم ساعت حرکت قطار مي رسيد و قطار راه مي افتاد. همين که راه مي افتاد، بچه ها سنگ برمي داشتند و قطار را مورد حمله قرار مي دادند. من تعجب مي کردم که اگر به اين قطار بايد سنگ زد، چرا وقتي که ايستاده يک ريگ کوچک هم به آن نمي زنند و اگر بايد برايش اعجاب قائل بود، اعجاب بيشتر در وقتي است که حرکت مي کند.
اين معما برايم بود تا وقتي که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم. ديدم اين قانون کلي زندگي ما ايرانيان است، که هر کسي و هر چيزي تا وقتي که ساکن است، مورد احترام است. تا ساکت است، مورد تعظيم و تجليل است. اما همين که راه افتاد و يک قدم برداشت، نه تنها کسي کمکش نمي کند ، بلکه سنگ است که به طرف او پرتاب مي شود و اين نشانه ي يک جامعه ي مرده است. ولي يک جامعه ي زنده، فقط براي کساني احترام قائل است که متکلم هستند، نه ساکت. متحرکند نه ساکن. با خبرترند نه بي خبرتر.
(استاد شهید مرتضی مطهری)

ماکت جامعه ایرانی

birjandnews — Sun, 13 Dec 2009 05:14:18 GMT

تا دقیقه 89
استقلال تهران 2 - 1 مقاومت سپاسی شیراز
استقلال تقریباً برنده بازی شده است. تا اطلاع ثانوی کسی از امیر قلعه نویی خبر نمی دهد. روی سکوها این صمد مرفاوی است که تشویق می شود. صمد سر طلایی...

دقیقه 90
استقلال تهران 2 - 2 مقاومت سپاسی شیراز
مقاومت گل تساوی را می زند. بازی مساوی می شود. کابوس امیر قلعه نویی برمی گردد. این بار روی سکوها صمد مرفاوی له می شود. مرفاوی حیا کن...

دقیقه 91
استقلال تهران 3 - 2 مقاومت سپاسی شیراز
فرهاد مجیدی گل سوم را می زند. دیگر خبری از امیر قلعه نویی نیست. روی سکوها صمد مرفاوی بار دیگر تشویق می شود. صمد سر طلایی... اشک های صمد مرفاوی روی نیمکت شاید به خاطر این است که فعلاً خطر برکناری از بیخ گوشش گذشته است.

ولی بیایید ماکت جامعه ایرانی را با هم تماشا کنیم. این است جامعه ای رخوت زده، فاقد منطق، احساسی و موج پرور. جامعه ای که هنوز در قرن بیست و یکم دنبال قهرمان پروری است و به ارزش های بیهوده دلخوش است. جامعه ای که به روزمرگی عادت کرده و سرنوشت خویش را به دست دیگران سپرده است. جامعه ای که بوی تحرک و پویندگی ندارد. جامعه ای که خیلی زود آدم ها را له می کند و یا بالا می کشد بی آنکه لیاقت آن فراز و فرود را داشته باشند. جامعه ای که بیمار است... بیایید با هم تماشا کنیم و عبرت بگیریم.

...................................................................................................................

آگهی درخواست کمک (نوبت دوم):

اولاً مدتی است هنگامی که می خواهم در بلاگفا برای دوستان کامنت بگذارم همواره با این پیغام خطا مواجه می شوم که "امکان درج نظر تبلیغاتی وجود ندارد." ثانیاً پس از فیلتر شدن سایت تاینی پیک اکنون سایت پیکامتیک هم از سرویس خارج شده است. از کلیه دوستان عزیز استدعا دارم چنانچه علت مشکل اول حقیر را می دانند و یا سایت مطمئنی برای آپلود عکس ها و حل مشکل دوم من سراغ دارند کمکم کنند. پیشاپبش سپاسگزارم.

...................................................................................................................

پی نوشت: جدیدترین اصطلاح تولیدی خبرگزاری فارس و امام جمعه بیرجند: فرقه موسوی!!! برای مشاهده مطلب اینجا را کلیک کنید.